Домашняя работа по армянскому 15.01.2026 🇦🇲

Пересказ небольшой, но очень ценной притчи про бедняка, который искал секрет богатства. :)

Հարստության գաղտնիքը։

Լինում է, չի լինում մի աղքատ մարդ։ Էս մարդը շատ էր ուզում հարստանալ։ Նա հարցնում էր մարդկանց, թե ինչպես հարուստ դառնալ, բայց ոչ ոք չէր պատասխանում նրան։

Այդ պատճառով նա որոշեց ճանապարհ ընկնել ու ինքը գտնել հարստության գաղտնիքը։ Գնում էր, գնում և տեսավ մի գեղեցիկ աղջկա, որ կար էր անում: Նրան խնդրում էր, որ ցույց տա իրեն հարստանալու ճանապարհը։ Աղջիկը ասում էր.

Նստի՛ր կողքիս, օգնի՛ր ինձ և ես քեզ ցույց կտամ այդ ճանապարհը։

Մարդը սկսում էր օգնել նրան և աստիճանաբար ինքը դառնում էր հմուտ դերձակ։ Հետո նա նորից հարցրեց աղջկան.

– Աղջիկ ջան, ես քեզ օգնում էի երկար ժամանակ։ Հիմա քո հերթն է։ Ասա՛ ինձ հարստության գաղտնիքը։

Եվ աղջիկը ժպտում էր ու պատասխանում.

Հայրիկ ջ, դու ինքդ արդեն գիտես այդ գաղտնիքը։ Թող քո գործը քեզ հաջողություն բերի։

Домашняя работа по армянскому 25.12.2025 🇦🇲

На дом сама себе задала пересказ текста про мальчика Ашота и его школьные дела. Решила сначала написать текст на бумаге, чтобы потом было на что опираться при заучивании. Итак :mail:

Մի տղա՝ Աշոտ անունով, վերադարձավ դպրոցից տուն բարկացած։

– Ի՞նչ է քեզ հետ պատահել, – հարցում է մայրիկը։

Աշոտը պատասխանում է, որ նրա ուսուցիչուհին “երկու” է նշանակել նրան կատվի համար։

Մայրիկը ոչինչ չի հասկանում և խնդրում է, որ Աշոտը ցույց տա այդ կատուն։ Աշոտը իր տետրը ցույց է տալիս և մայրիկը նայում է, որ նկարած կատուն շատ գեղեցիկ է։

– Գուցե՞ դու նկարչության դասին քեզ վա՞տ ես պահել, – հարցնում է զարմացած մայրիկը։

Եվ այդ պահին տղան պատասխանում է նրան, որ այսօր նա նկարչության դասին չուներ, և այդ կատուն Աշոտը նկարել է մաթեմատիկայի դասին։

Мое маленькое сочинение на армянском 🇦🇲

Իմ արձակուրդները

Այս տարի իմ արձակուրդները շատ հանգիստ էին։ Ժամանակիս մի կեսն եղել եմ քաղաքում, իսկ մյուսը՝ գյուղում։ Քաղակում աշխատում էի, իսկ գյուղում գրքդր էի կարդում և զբոսնում, մի խոսկով հանգստանում էի քաղաքից։

Կյանքիս այս երկու կեսերն. աշխատել քաղաքում և հանգստանալ գյուղում ՝ շատ կարևոր են ինձ համար։ Նրանք շատ տարբեր են, և այդ պատճառով ես երբեք չեմ ձանձրանում, և միշտ ուզում եմ գնալ քաղաք աշխատելու և քաղաքից հետո շտապում եմ գյուղս։

Նաև իմ արձակուրդների ժամանակ եղել եմ մի հետաքրքիր թանգարանում։ Այս թանգարանը գտնվում է Ռուսաստանի Վլադիմիրի քաղաքում և ունի “Սունգիր” անունով ցուցադրությունը։ Այնտեղ կարելի է իմանալ շատ հին մարդկանց մասին, որոնք ապրում էին (ապրել են?) երեսուն հազար տարի արաջ։

Ես վաղուց ուզել եմ այնտեղ լինել, որովհետև ինձ շատ է դուր գալիս հին պատմությունը, և շատ ուրախ եմ, որ իմ այս երազանքը կատարվել է վերջապես։ Տեսել եմ, թե ինչպես էին ապրում այն հին մարդիկ, ինչպես էին որս անում։

Ես նույնիսկ տեսա նրանց դեմքերը, որոնք ստեղծել է ռուս նշանավոր գիտնական և անթրոպոլոգ՝ Միխաիլ Գերասիմով։ Սա շատ ուժեղ զգացմունք է. կանգնել այնտեղ և տեսնել այն մարդկանց դեմքը՝ մարդիկ, որոնք ապրել էին այդքա՜ն տարի առաջ։

Ահա այսպիսի էր իմ ամառը, հանգիստ և առանց մեծ գործեր, բայց շատ հետաքրքիր էր ինձ համար։